مسائلی که باعث می شود که پارکینسون بروز کند می تواند:
• مصرف مزمن فنوتیازین ها
• مسمومیت با منگنز، جیوه و مونوکسید کربن
• آسیب تروماتیک مغزی میانی
ماده ی سیاه، تولید کننده ی دوپامین در مغز می باشد که آسیب 80 درصدی این ناحیه سبب بروز تظاهرات می شود. در این بیماری، کاهش نسبت بین دوپامین و استیل کولین موجب بروز این بیماری می شود.
تظاهرات این بیماری:
6 ویژگی این بیماری دارد که شامل:
1. لرزش در هنگام استراحت که در یکی از اندام های انتهایی فوقانی پدید می آید که اولین نشانه ی پارکینسون است. این حالت بصورت چرخش انگشت شست نسبت به انگشتان دیگر است. در هنگام فعالیت ممکن است این اتفاق پدید آید. اما معمولا در هنگام استراحت دیده می شود.
2. برادی کینزی در هنگام استراحت: در این حالت انجام فعایت های فیزیکی دشوار می شود و اندام حرکت دادنش سفت می گردد تا جایی بیماری ممکن است پیشرفت نماید که فرد دچار آکینزی شود.
راه رفتن بیمار تحت تاثیر این بیماری قرار می گیرد به گونه ای که پای یک طرف سفت می شود. دست همان طرف از ناحیه ی مچ خم شده و به سمت بیرون می گردد و فرد به سختی پای خود را حرکت می دهد و این حرکات ممکن است به تمام اندام ها ادامه داشته باشد و باعث می شود بیمار بصورت لخ لخ راه برود.
3. چهره ی بیمار بصورت ماسک است.
4. بلع آب دهان دشوار است و آب ریزش قابل کنترل برای بیمار نیست.
5. میکروگرافی (ریز شدن دست خط بیمار)
6.از لحاظ عقلی مشکلی ندارد، اما در 20% بیماران علائم AD پدید می آید.
7. اختلال خواب دیده می شود.
8. بدلیل مصرف داروها و کاهش حرکات معدی – رودی، یبوست پدید می آید.
9.افسردگی مشهود است.
سطح دوپامین فرد پارکینسونی پائین است و بدلیل اینکه دوپامین نمی تواند از BBB عبور کند به بیمار L.Dopa تجویز می شود. این دارو سطح دوپامین را بالا می برد. برای اینکه لوودوپا تخریب نشود و از بین نرود از کربی دوپا همراه این دارو استفاده می شود. سیلیژیلین از دیگر دارو هایی است می توان به بیمار داد.
پزشکان برای از بین بردن برادی کینزی بیمار از کربی دوپا و لوودوپا استفاده می کنند، اما با از بین رفتن این نشانه، مشکل دیس کینزی بوجود می آید. دیس کینزی بصورت حرکات پیچ خوردن و منقطع بروز می کند که بیمار را بی قرار می کند و بیماران ترجیح می دهند برادی کینزی داشته باشند.
یکی از مسائلی که بیمار با آن بدلیل بیماری خودش دست و پنجه نرم می کند و وی را بخاطر این وضعیت آسیب می زند، بحران پارکینسونی در بیمار است.
در این حالت علاوه بر برادی کینزی، تعریق، هیپرپنه و تاکی کاردی دیده می شود و باید بیمار را از لحاظ تنفسی و قلبی حتما" حمایت کنیم.
بیمار 3-4 ساعت بعد از مصرف دارو در مراحل اولیه، دچار آکینزی می شود، اما با گذشت زمان، این حالت ممکن است هر زمانی روی دهد پس باید با کوتاه کردن فو اصل زمانی مصرف دوز های دارویی یا افزایش تدریجی کل دوز می تواند سودمند باشد. برای از بین بردن این حالت Ripinirole استفاده می شود.
مراقبت پرستاری افراد پارکینسونی یکی از مهمترین فرآیند هایی است که باید با توجه به شرایط بالینی بیمار به آن توجه نمود:
• باید در 24 ساعت 2 لیتر مایعات مصرف نماید.
• بدلیل داروها و کاهش حرکات دستگاه گوارش فرد مبتلا به یبوست می شود، در نتیجه باید از غذاهای پر فیبر همراه با نرم کننده های غذا همراه با ملین و و مسهل های ضعیف استفاده شود.
• نیم ساعت بعد از صرف غذا در صبحانه و شام به توالت رود و اجابت داشته باشد.
• برای کنترل بر لرزش دست باید از شیوه های خاصی استفاده شود که از آ ن جمله می توان به در دست گرفتن سکه و بازی کردن با آن و استفاده از توپ پلاستیکی کوچک اشاره نمود.
• برای اینکه از مسیر راه منحرف نشوند بهتر است به بیماران آموزش داده شوند که از مسیر خط فرضی باید راه رود.
• روی سطح سفت بخوابد و چون بیمار ستون مهره هایش رو به سمت جلو خم می شود و بهتراست به پشت و بدون استفاده از بالش دراز بکشد.
• ورزش را برطبق دامنه ی حرکتی فرد انجام دهند.
• برای اینکه بیمار بتواند تجدید قوا کند و انرژی خود را ذخیره نماید بهتر است سر ساعت مشخصی فرد به مدت نیم ساعت بخوابد.
• بدلیل برادی کینزی و کاهش دامنه ی حرکتی مفاصل، برای لباس پوشیدن وقت بیشتری را فراهم آوریم.
• از حمل مایعات داغ بدلیل ترمور پرهیز شود.
• بدلیل کندی حرکات و بدلیل سرد شدن غذا، از ظروف گرم نگهدارنده ی غذا استفاده شود.
• زمانی فعالیت روزانه ی خود را انجام دهد داروهایش اثر کرده باشند.
• در حمام امکانات فراهم کنیم مانند گذاشتن میله در کنار دیوار. و از فرش های سر خورنده استفاده نشود.
• اعضا و واکر برای بیمار اهمیت دارد.
• بیمار بهتر است در صندلی هایی نرم ننشیند. و قبل از بلند شدن از صندلی قدری خود را عقب و جلو کند و سپس بلند شود.
ممکن برای از بین بردن لرزش های غیر قابل کنترل و شدید جراحی هم صورت گیرد که به آن پالیدوتومی می گویند.
از دیگر جراحی هایی که صورت میگیرد، تحریک قسمت های عمقی مغز بوسیله ی الکترودهایی در تالاموس است.