وبلاگ پرستاری و مامایی شهید بهشتی و اراک

وضعيت صحيح بدن

مروري بر آناتومي

كمربند شانه روي دنده ها قرار دارد و توسط مهره هاي پشت كه زير آن است محافظت مي شود . بازوها به آن متصل هستند و از كمربند شانه آويزانند. موقعيكه شخص راست مي ايستد مهره هاي تحمل كننده وزن مخصوص بدن روي يكديگر قرار ميگيرند و روي ساكروم رديف مي شوند . ساكروم علاوه بر تحمل وزن ستون مهره ها جزئي از كمربند لگني نيز مي باشد.

موقعيكه شخص راست مي ايستد وزن هر چيزي كه بلند مي كند و با دستها حمل مي كند روي كمربند شانه ، ستون مهره هاي زير آن ، لگن و سپس پاها وارد مي شود. هنگام بلند كردن اگر كمربند شانه در راستاي لگن و دستها نزديك پاها قرار گيرد ، نيرو ،‌در يك خط كاملا مستقيم رو به پايين مهره ها كه محكم در ستون مهره ها روي هم قرار گرفته اند وارد مي شود .

بنابراين ،‌اگر هنگام بلند كردن اشياءپشت بدن خم نشود و در وضعيت مستقيم قرار بگيرد ، فشار كمي روي عضلات و رباط ها ي نگهدارنده ستون مهره اي وارد مي شود ،‌ و بدين ترتيب وزن زيادي را ميتوان بدون آسيب به كمر، بلند و جابجا كرد . با اين حال ،‌اگر با پشت خم چيزي را بلندكنيد و ياحتي اگر راست بايستيد ولي از قسمت لگن خيلي به جلو خم شويد ممكن است به كمر خود آسيب برسانيد

اگر كمر در دو وضعيت اخير قرار گيرد ، كمربند شانه كاملا جلوتر از لگن قرار ميگيرد و نيروي حاصل از بلند كردن بجاي اينكه به طرف پايين در طول ستون مهره ها وارد شود به طور عرضي به آن وارد مي شود . وقتي اين وضعيت پيش مي آيد ،‌به جاي اينكه نيرو به هر كدام از مهره هاي پشت و ديسك بين آنها وارد شود ، به عضلات و تاندون هاي ستون مهره ها كه از قاعده جمجمه تا لگن كشيده شده اند و از ستون مهره ها محافظت مي كنند ،‌وارد مي شود . علاوه بر اين قسمت فوقاني ستون فقرات و تنه مانند اهرم عمل مي كنند به طوري كه نيروي وارد شده به عضلات و ليگامانهاي نواحي كمري و ساكرومي بدليل اين خاصيت اهرمي چند برابر نيرويي است كه از مجموع وزن قسمت فوقاني بدن و باري كه بلند مي كنيد به اين نواحي ستون مهره ها وارد مي شود بنابراين اولين اصل اساسي در بلند كردن صحيح ،‌ اين است كه هميشه كمر را در راستاي مستقيم و عمودي راست نگه داريم و شيء‌ را بدون خم كردن كمربلندكنيم .

هنگام بلند كردن ، بايد پاهايتان را حدود 40-35 سانتي متر ( به اندازه عرض شانه ها )‌ از هم باز كنيد سپس با حفظ راستاي مستقيم كمر ،‌ با خم كردن پاها ،‌ قسمت فوقاني بدنتان را پايين بياوريد . پس از اينكه بيمار يا برانكار چرخدار را با دستتان گرفتيد و از وضعيت صحيح پاهايتان مطمئن شديد ‌بيمار را با بالا بردن قسمت فوقاني بدن و بازوهايتان و با راست كردن پاهايتان تا زماني كه دوباره به حالت ايستاده قرار گيريد‌ ، بلند كنيد . بعلت اينكه ماهيچه هاي ران در راه رفتن ،‌بالا رفتن از پله ها و يا دويدن بكارگرفته مي شوند ، بسيار ورزيده و قوي هستند . بنابراين ،‌نه تنها ايمن ترين روش براي بلند كردن ،‌بلند كردن با باز كردن پاهايي است كه خم شده اند و در وضعيت صحيحي قرار دارند ،‌ بلكه قدرتمندترين روش براي بلند كردن ، نيز مي باشد و بهتر است كه به اين روش بلند كردن پرقدرت بگوئيم .

حالت «بلندكردن پرقدرت » براي افرادي كه زانوها و رانهاي ضعيفي دارند نيز مفيد است .

حتي زماني كه پشت را به طور صحيح راست نگه داشته ايد اگر جسمي سنگين را با بازوهايي كه خيلي كشيده شده اند ، بلند كنيد طوري كه دستهايتان به طور قابل ملاحظه اي جلوتر از قدام بدنتان باشد ،‌همان نيروي نامطلوب در عرض ستون مهره ها و نيروي اهرم مانند روي قسمت تحتاني ستون مهره هاي شما ،‌ وارد خواهد شد .

بنابراين هرگزنبايد بيمار يا ديگر اشياء‌ سنگين را بلند كنيد در حاليكه با فاصله زيادي در مقابل تنه يا صورتتان قرار دارد . هر موقع بيماري را بلند يا حمل مي كنيد ،‌ اطمينان يابيد كه بازوها را طوري نگه داشته ايد كه دستهايتان تقريبا مجاور سطح قدامي بدنتان مي باشد . هميشه وزني را كه بلند مي كنيد تا حد ممكن نزديك به بدن خود نگه داريد .

از وارد شدن نيروي جانبي به ستون مهره ها و وارد شدن نيروي اهرم مانند پهلو به قسمت تحتاني ستون مهره ها نيز بايد اجتناب شود . اگر تنها با يك بازو يا در وضعيتي كه يك بازو بيشتر از بازوي ديگر كشيده شده است ، شيئي را بلند كنيد ،‌ نيروي بيشتري به يك كمربند شانه اي وارد مي شود كه منجر به اعمال نيرويي در عرض ستون مهره ها خواهد شد . ‌براي جلوگيري از آن ، ‌بازوهاي خود را تقريباً‌ با يك فاصله ازهم نگه داريد مثل حالتي كه بازوها از دو طرف بدن آويزان هستند طوري كه وزن به طور يكسان توزيع شده و دقيقا در مركز آنها قرار گرفته باشد . اگر موقعيكه آماده مي شويد جسمي را بلند كنيد جسم بين هر دو بازو يا دقيقا در مركز شانه ها قرار نگرفته ، بدن خود را بچرخانيد و يا به سمت چپ و راست حركت كنيد تازماني كه وزن دقيقا متوازن شود و در مركز قرار گيرد . براي بلند كردن ايمن و ايجاد «بلندكردن پرقدرت » بايد مراحل زير را بكار گيريد .

اين مراحل را در هنگام گذاشتن برانكار چرخدار روي زمين به طور معكوس انجام دهيد هميشه بخاطر داشته باشيد كه هرگز از كمر خم نشويد . ايمني شما هم مانند ايمني ديگر تكنسين هاي پايه اورژانس و بيمار بستگي به استفاده از تكنيك هاي صحيح بلند كردن ،‌نگه داشتن و در دست گرفتن صحيح دارد . هنگامي كه بيمار را بلند و يا حمل مي كنيد اگر به طور صحيح برانكارچرخدار و يا بيمار را نگيريد قادر نخواهيد بود كه سهم درستي از وزن را نگه داريد و احتمال زيادي وجود دارد كه ناگهان بيمار از يك يا دو دستتان رها شود . اگر موقتا بيمار از يك دست يا دو دستتان رها شود ،‌ توزيع وزن و موقعيت برانكار چرخدار ناگهان تغيير مي كند و بقيه اعضاي گروه بايد به سرعت آنرا تا يك فاصلة‌ امني از زمين نگه دارند تا از انداختن بيمار اجتناب كنند . درنتيجه ، نيروي عرضي ناگهاني خيلي زيادي ممكن است به ستون مهره هاي هركدام از آنها وارد شود و باعث آسيب به قسمت تحتاني ستون مهره ها شود .

براي اينكه درهنگام بلند كردن بيمار حداكثر نيرو را از دستانتان كسب كنيد (شكل 4-6)

هر يك از دستهاي خود را زير وسيله مربوطه قرار دهيد در حاليكه كف دست شما رو به بالا باشد و انگشت شست شما بازباشد دستتان را تا وقتي كه انگشت شست مانع شود به زير وسيله مربوطه جلو ببريد . سپس انگشتان و شست خود را با زاويه يكسان روي وسيله خم كنيد . طوري كه وسيله محكم در قوس كف دستتان قرار گيرد . هنگامي كه كف دستها رو به بالاست بازو و دستها بيشترين قدرت بالا بردن را دارند . زمانيكه يك برانكار چرخدار يا بك بورد را ميگيرد بايد دستانتان حداقل 25 سانتري متر از هم فاصله داشته باشند . اگر پس از صاف كردن پاهايتان و ايستادن مي خواهيد شي‌ء را بالاتر ببريد‌، بايد در حاليكه آن را محكم در كف دستتان گرفته ايد ،‌بازوهايتان را از محل مفصل آرنج خم كنيد . هرگز نبايد يك تخت تا شو يا بك بورد را در حاليكه كف دست رو به پايين است بگيريد . اگر در هنگام بلند كردن كف دستها روبه پايين باشد ،‌بجاي اينكه وزن روي كف دستهاباشد روي انگشتان است . در اين حالت ،‌ نوك انگشتان و شست زيردستگيره قرار مي گيرد و اگر نيروي وزن باعث دور شدن آنها از هم شود ،‌دستگيره از دستتان رها خواهد شد .

اگر مي خواهيد بيمار را به ملحفه يا پتوي روي تختش بلند كنيد ،‌ بايد او را وسط ملحفه قرار دهيد و دو طرف ملحفه را محكم بپيچانيد با اين روش يك دستگيرة استوانه اي شكل درست مي شود كه به راحتي مي توانيد از آن براي بلند كردن بيمار استفاده كنيد .

موقعيكه بيمار را مستقيما بلند مي كنيد ، بايد او را محكم با دستتان بگيريد طوري كه مطمئن شويد كه بيمار از دستانتان رها نخواهد شد .

وزن و توزيع آن

تا جايي كه امكان دارد ، بايد از برانكار چرخدار براي حمل بيمار استفاده كنيد ولي در مواقعي كه برانكار چرخدار موجود نباشد ،‌شما بايد قوانين حمل بيمار روي برانكار را بدانيد ،‌ اين قوانين در جدول 1-6 ليست شده اند .

اگر بيمار در وضعيت خوابيده به پشت روي بك بورد قرار دارد يا در وضعيت نيمه نشسته روي برانكارقرار گرفته است . وزن او در دو انتهاي وسيله ، به طور يكسان توزيع نمي شود . 68 تا 78 درصد وزن بدن يك بيمار در وضعيت افقي در قسمت تنه است . پس بيشتر وزن بيمار روي نيمه اي از وسيله است كه سر بيمار قرار دارد تا نيمه أي از وسيله كه پاي بيمار قرار دارد .

در «روش حمل لوزي » بيمار روي بك بورد يا برانكار بايد توسط چهار تكنسين پايه طوري بلند و حمل شود كه يك تكنسين در سر برانكار،‌ يكي در انتهاي برانكارو دونفر در دو طرف برانكار قرار داشته باشند ( شكل 6-6) و

( مهارتهاي عملي2-6) . براي انجام روش حمل لوزي اين مراحل را انجام دهيد .

1- براي بهترين توازن وزن دو تكنسيني كه در طرفين وسيله قرار دارند بايد طوري قرار گيرند كه بتوانند با يك دست خود لبه وسيله را در مجاورت لگن بيمار و با دست ديگر خود ،‌ لبه وسيله را در مجاورت قسمت مياني قفسه سينه بيمار بگيرند . هر چهار نفر وسيله را بلند ميكنند در حاليكه صورتشان به سمت بيمار است (مرحله 1 )

2- پس از بلند كردن وزن مربوطه ، ‌تكنسين اورژانسي كه در انتهاي برانكار قرار گرفته مي چرخد تا طوري قرار گيرد كه پشتش به طرف بيمار باشد(مرحله2)

3- دو تكنسيني كه در طرفين برانكار ايستاده اند ،‌ دستي را كه مجاور قسمت مياني قفسه سينه بيمار مي باشد طوري قرار ميدهند كه كف دست رو به پائين قرار گيرد و سپس دست ديگرشان را رها ميكنند (مرحله3)

4- دو تكنسين پايه اي كه در طرفين برانكار قرار دارند طوري مي چرخند كه پشت آنها به طرف بيمار باشد .

بنابراين هر 4 نفر به يك طرف رو مي كنند تا بتوانند بيمار را به طرف جلو حركت دهند . كمترين وزن توسط تكنسيني حمل مي شود كه انتهاي برانكار را گرفته است . بنابراين بايد شروع حركت توسط اين تكنسين باشد طوري كه بچرخد در حاليكه پشتش به بيما راست انتهاي وسيله را بگيريد .

(مرحله 4)

همچنين شروع حمل بيمار توسط تكنسيني كه انتهاي برانكار را گرفته ،‌باعث مي شود تا اگر بيمار هوشيار است ديدش در راستاي حركت باشد .

لازم است كه شما و گروهتان از تكنيك هاي صحيح بلند كردن برانكار استفاده كنيد . بايد همچنين مطمئن شويد كه اعضاي گروهتان تقريباً‌ قد و قدرت يكساني دارند .

مهارتهاي عملي 2-6 اجراي حمل الماسي :

1- طوري بايستيد كه روبروي بيمار قرار بگيريد .

2- بعد از بلند كردن بيمار ، تكنسيني كه در قسمت پاها ايستاده بر مي گردد و رو به جلو مي ايستد .

3- تكنسينهايي كه در اطراف ايستاده اند دستي كه در قسمت سر قرار دارد را به صورت كف دست رو به پايين برمي گردانند و دست ديگر را رها مي كنند .

4- تكنسين ها در هر طرف به سمت انتهاي برانكار بر مي گردند .

يكي از روشهاي بلند كردن و حمل بيمار روي يك بك بورد روش « حمل با يك دست » است (مهارتهاي عملي 3-6) .

در اين روش چهار تكنسين يا بيشتر ، هر كدام با يك دست بك بورد را طوری حمل مي كند كه در حال راه رفتن باشد . مراحل اين روش به اين ترتيب است :

1- قبل از بلند كردن بك بورد بايد حداقل دو تكنسين در هر طرف بك بورد رو به روي هم قرار گيرند و با هر دو دست خود بك بورد را بگيرند

( مرحله 1)

2- با استفاده از تكنيكهاي صحيح بلند كردن بدون اينكه از كمر خم شويد ،‌بك بورد را تا ارتفاع لازم بلند كنيد (مرحله 2)

3- در حالي كه بك بورد را تا ارتفاع لازم ، بلند كرده ايد‌ ، شما و همكارانتان به جهتي كه شما حركت خواهيد كرد بر ميگرديد و همزمان يك دست خود را آزاد مي كنيد (مرحله 3)

مهارتهاي عملي 3- 6 اجراي تكنيك حمل يك دستي :

1- روبروي هم بايستيد و از هر دو دست استفاده كنيد .

2- بك بورد را به ارتفاع حمل بلند كنيد .

به جهتي برگرديد كه حركت خواهيد كرد و از يك دست استفاده كنيد .

بايد بك بورد را در حالي كه پشتتان خم نشده بلند يا حمل كنيد . اگر مجبوريد براي جبران عدم توازن وزن روي پهلوهاي خود خم شويد احتمالاً‌ بيش از محدوديت وزني خود متحمل فشار مي شويد . براي اجتناب از اين حالت لازم است كه كمك بيشتري بخواهيد و يا دوباره تكنيك حمل را ارزيابي كنيد در غير اين صورت به خود آسيب مي رسانيد و يا بيمار را مي اندازيد .

روش حمل لوزي در مقايسه با حملي كه در آن دو تكنسين در هر طرف بك بورد هستند و تكنسيني سر و انتهاي برانكار را نگرفته است ثبات بيشتري دارد . هنگامي كه دو تكنسين پايه در هر طرف هستند هر تكنسين تنها مي تواند بك بورد يا برانكار را تنها با يك دست نگه دارد . با اين حال هر دو روش حمل كه در بالا توضيح داده شد ،‌ در صحنه كاربرد زيادي دارد و توصيه مي شود .

هنگامي كه بيمار بايد در داخل ساختمان حمل شود از روش حمل لوزري استفاده كنيد

حمل بيمار از چهار چوب در باريك :

الف – بايستيد طوريكه رويتان به سمت بيمار باشد تا زماني كه به سمت مسير حركت مي كنيد .

ب- اگر حال يا در خيلي باريك باشد ، تكنسين هايي كه در طرفين برانكار ايستاده اند ، لازم است كه حركت كنند . يكي بايد پهلوي تكنسيني كه در ابتداي برانكار قرار دارد حركت كند و در حمل بار به او كمك كند . ديگري بايد در جلو حركت كند و از پشت تكنسيني كه انتهاي برانكار را حمل مي كند در مسير هدايت كند

اگر بايد بيمار را از درون يك راه رو باريك يا حال باريك حمل كنيد ، ابتدا بايستيد و بچرخيد تا در وضعيت اوليه خود ،‌رو به بيمار قرار گيريد . سپس با قدمهاي كوچك و كوتاه ميتوانيد از درون راهرو حركت كنيد . اگر چهارچوب در ، براي عبور دو تكنسيني كه در طرفين بك بورد قرار دارند خيلي باريك است يكي از آنها بايد قبل از بك بورد يا برانكار از در عبور كند . همانطور كه سه تكنسين ديگر به آهستگي از ميان در عبور ميكنند تكنسيني كه قبل از بك بورد وارد شده بايد بك بورد را از طرف ديگر در بگيرد قبل از اينكه تكنسيني كه هنوز در كنار بك بورد است به در برسد و عبور كند .

در مواقعي كه راهرو ،‌درب خروجي و يا پلكان خيلي باريك باشد تنها ميتوان بك بورد يا برانكار را با گرفتن سر و انتهاي آن حمل كرد . در اين مواقع ، تكنسينهايي كه در دو طرف برانكار هستند بايد دوباره جابجا شوند و به آنهايي كه در دو انتهاي برانكار مي باشند ،‌ كمك كنند .يك نفر بايد كنار تكنسيني كه سربرانكار را گرفته قرار گيرد به او كمك كند و ديگري بايد در جلو حركت كند و كمربند تكنسيني كه انتهاي برانكار را گرفته ، بگيرد و او را نگاه دارد و راهنمايي كند .

موقعيكه بايد يك بيمار را به بالا و پايين يك راه پله يا ديگر شيب هاي تند حمل كنيد اگر ممكن است از صندلي چرخدار استفاده كنيد . در مواردي كه مجبوريد از يك بك بورد يا برانكار استفاده كنيد بايد بدن بيمار طوري روي اين وسايل محكم شده باشد كه هنگامي كه برانكار در شيب تندي قرار ميگيرد بيمار از روي برانكار نلغزد.

(مهارتهاي عملي4-6)

1- يك نوار را با عبور از زير بغل روي قسمت فوقاني تنه ، محكم كنيد ، نوار نبايد از روي بازوهاي بيمار رد شود . نوار به دسته ها در دو طرف بك بورد طوري بسته مي شود كه بيمار به طرف انتهاي بك بورد نلغزد . با نوار بيمار را محكم به بك بورد ببنديد (مرحله1)

2- موقعيكه بيمار را به پايين پله ها يا يك شيب حمل مي كنيد بك بورد يا برانكار بايد طوري گرفته شود كه سر برانكار بالاتر از انتهاي آن قرار گيرد و تكنسيني كه انتهاي برانكار را گرفته ،‌ حركت را شروع كند (مرحله2)

3- موقعيكه بيمار را به بالاي پله ها يا شيب حمل مي كنيد‌ ، برانكار طوري گرفته مي شود كه باز هم سر برانكار بالاتر از انتهاي آن قرار گيرد ولي تكنسيني كه سر برانكار راگرفته ،‌ حركت را شروع كند (مرحله 3)

مهارتهاي عملي 4-6 حمل بيمار بر روي پله ها :

1- بيمار را با استفاده از تسمه ها (بندها) محكم كنيد

2- بيمار را به پايين پله ها ببريد طوري كه ابتدا پا و سپس سر برده شود .

1- هنگام بالا بردن اول سر حمل شود .

« برانكار چرخدار آمبولانس‌» يا تخت تاشو داراي طراحي خاصي است كه باتوجه به طراحي و خصوصيات آن ،‌20 تا 40 كيلوگرم وزن دارد و مي تواند روي زمين بغلتد ،‌  . بعلت اينكه وزنش به وزن بيمار اضافه مي شود ،‌ بيشتر بايد غلتيده شود تا اينكه به بالا يا پايين پله برده شود .

موقعيكه بيمار بالاي پله ها است بايد برانكار چرخ دار آمبولانس را در پاي پله ها ،‌قرار دهيد ، و براي بيمار آماده كنيد ، سپس بايد صندلي چرخدار پله يا بك بورد را بالاي پله ها ببريد . هر دوي اين ابزار به طور قابل ملاحظه اي سبك تر از برانكار چرخدار هستند و ميتوان با آن بيمار را به پايين پله ها نزد يك برانكار چرخدار آمبولانس برد . براي پايين آوردن بيمار نزديك برانكار اگر شرايط بيمار اجازه مي دهد كه بنشيند با صندلي پله او را به پايين بياوريد  . همينكه برانكار مي رسيد ، ‌بيمار را از صندلي پله به تخت تا شو منتقل كنيد . ولي در مواقعيكه بيمار ايست قلبي دارد ،‌يا بايد در حالت دراز كشيده حركت داده شود يا بايد بي حركت سازي را انجام دهيد به جاي استفاده از صندلي پله ، ‌بيمار را روي بك بورد قرار دهيد . « بك بورد‌ » وسيله اي است كه براي بيماراني كه مظنون به آسيب هاي مفصل ران ،‌لگن ، ‌ستون مهره ها يا جراحتهاي تحتاني دست و پا هستند استفاده مي شود و تخته ستون مهره ها ، ‌تخته آسيب يا بك بورد بلندهم ناميده مي شود  . سپس ميتوانيد بيمار را با بك بورد به سمت برانكار كه پايين پله ها آماده است ببريد . وقتي به برانكاررسيديدهم بك بورد وهم بيمار را روي آن قرار دهيد و با نوارهاي بيشتري آنرا محكم كنيد .

راهنمايي ها و دستورات حمل بيمار 

براي بلند كردن و حمل ايمن يك بيمار ،‌شما و گروهتان بايد هر حركتي را بفهميد و پيش بيني كنيد . هر حركت بايد به صورت هماهنگ اجرا شود رهبر گروه بايد بگويد كه هر عضو گروه كجا قرارگيرد و قبل ازاينكه چيزي را بلند كنند به سرعت توالي مراحلي را كه اجرا خواهد شد را بگويد تا مطمئن شود كه گروه از كاري كه قرار است انجام شود ،‌مطلع مي باشند . اگر شما بايد بيمار را طي مراحل مجزا بلند و حمل كنيد ،‌رهبر بايد يك شرح اجمالي كوتاهي از مراحل را بدهد و سپس درست قبل از انجام آن مرحله ،‌ جزئيات بيشتري را توضيح دهد . دستورات كه قبل از بلندكردن يا حمل واقعي يا هر تغيير قابل ملاحظه اي در حركت داده مي شود بايد در دو مرحله داده شود : فرمان آمادگي و فرمان اجراء‌ . براي مثال ،‌ اگر رهبر تيم ميگويد « همه براي توقف آماده باشند ، توقف » ، جمله « همه براي توقف آماده باشند » توجه شما را جلب ميكند و مشخص مي كند كه چه كسي بايد عمل كند ،‌ و همه را براي عمل آماده مي كند و‌ بيان «توقف» لحظه دقيق اجرا را نشان مي دهد دستورات اجرا بايد با صداي بلندتر صادر شود . اغلب شمارش معكوس هنگام بلند كردن بيمار موثر است . براي اجتناب از گيج شدن در استفاده از شمارش معكوس ،‌هميشه روشن كنيد كه آيا عدد «سه» قسمتي از دستور آمادگي است يامانند فرمان اجرا عمل ميكند . شما مي توانيد بگوييد «ما با شماره سه بلند مي كنيم يك ، دو ،‌ سه » يا « تا شماره سه مي شمارم و سپس بلند مي كنيم يك ، دو ، سه – بلند كنيد »

دستورالعمل هاي ديگر بلند و حمل كردن

قبل از تلاش براي بلند كردن بيمار بايد تخمين بزنيد چقدر وزن دارد . معمولا بيماران بزرگسال بين 45 تا 95 كيلوگرم وزن دارند . اگر شما و ديگر تكنسين اورژانس روشهاي صحيح را بدانيد اين وزن را بدون خطر مي توانيد بلند كنيد . بسته به قدرت فردي ‌شما و تكنسين ديگر ، حتي ممكن است رعايت اصول با ايمني بيمار سنگين تر را هم بالا ببريد . با اين حال در صورت امكان بهتر است كه از چهار تكنسين براي بلند كردن استفاده كنيد . بايد بدانيد كه چه وزني را ميتوانيد با ايمني و به راحتي بلند كنيد و نبايد سعي كنيد كه وزني بيشتر از سهم خودتان ،‌ حمل كنيد . اگر در هنگام بلند كردن احساس كرديد كه وزن بيمار بيش ازظرفيت شماست عمل بلند كردن را متوقف كنيد و بخواهيد كه همكارانتان بيمار را دوباره زمين بگذارند . سپس قبل از اينكه كوشش كنيد بيمار را دوباره بلند كنيد بايد درخواست كمك اضافي كنيد بايد به وضوح و به طور مستمر با همكارتان و ساير امدادگران در هنگام بلند كردن بيمار ارتباط داشته باشيد .

صرف نظر از قدرت فردي نبايد سعي كنيد بيماري را كه بيش از 115 كيلوگرم وزن دارد را با كمتر از چهار امدادگر حمل كنيد .

قوانين بايد داراي روشهايي باشد كه به سرعت كمك اضافي را براي بلند يا حمل كردن چنين بيماري در اختيار گروه قرار دهد و يا در مورد بيماري كه دچار ايست قلبي شده مراقبت لازم را در صحنه و هنگام حركت و انتقال بيمار ارائه دهد . بعلاوه بايد بدانيدتجهيزاتي كه در اختيار داريد چه وزني را ميتوانند تحمل كنند و اينكه چكونه به بيماراني كه وزنشان بيش از قدرت شماست خدمات ارائه دهيد . عموما تكنيك ها ،‌ تجهيزات و منابع خاصي براي حمل بيمار با وزن بيش از135 كيلوگرم به سوي آمبولانس لازم است . اين منابع تجهيزات بايد به هنگام ورود شما فراخوانده شوند .

بعلت اينكه بيش از نيمي از وزن بيمار درقسمت سر بك بورد يا برانكار است ،‌قويترين تكنسين در دسترس ، بايد در سر وسيله قرار گيرد . حتي در هنگام حمل بيمار با چهار تكنسين يا بيشتر ، ‌فشار روي تكنسيني است كه سروسيله را حمل ميكند بخصوص هنگامي كه بايد به سلامت از يك منطقه باريك يا راه پله رد شويد . در حمل بيماري به بالا يا پايين پله ها ،‌ به طور نسبي وزن سنگين تر به تكنسيني وارد مي شود كه انتهاي وسيله را حمل ميكند . بايد پيش بيني اين وضعيت را بكنيد و در چنين مواردي دو تكنسين قويتر را در سر و انتهاي برانكار قرار بدهيد . بخاطر سراشيبي مسير پله ها ،‌ اگر يك يا دو تكنسين به طور قابل ملاحظه اي تفاوت قد دارند بهتر است كه تكنسين كوتاهتر در سرو تكنسين بلندتر در انتهاي برانكار يا بك بورد قرار گيرد .

اگر احساس مي كنيد كه به حداكثر توان خود براي بلند كردن نزديك مي شويد بايد يا پس از تغيير دادن موقعيت خود نسبت به برانكار يا بك بورد يا پس از درخواست كمك اضافي ، مجدداً اقدام به بلند كردن و حمل بيمار كنيد . اگر امكان دارد براي حمل بيمار روي پله ها به جاي برانكار ،‌از صندلي پله استفاده كنيد

مانند ديگر حمل ها ‌هميشه بخاطر داشته باشيد كه پشتتان را در راستاي مستقيم نگه داريد و بجاي اينكه كمرتان راخم كنيد از قسمت مفاصل ران خم شويد . بايد در قسمت زانوها خم شويد و وزن و بازوهايتان را تا اندازه ممكن نزديك به بدنتان قرار دهيد . سعي كنيد كه از هر بلند و حمل كردن غير ضروري بيمار اجتناب كنيد . اگر با روشهاي هل دادن ،‌ يا كشيدن بدن بيمار بدون آسيب به او ، مي توانيد او را روي بك بورد بگذاريد از اين روشها استفاده كنيد .

اصول صحيح قرار گرفتن و كشيدن بيمار

موقعيكه از روش كشيدن بدن استفاده مي كنيد تا بيمار را حركت دهيد ، ‌همان اصولي كه در هنگام بلند كردن و حمل كردن بيمار استفاده مي كرديد را رعايت كنيد : پشتتان بايد هميشه قفل و راست باشد نه اينكه خميده يا به پلهو خم شده باشد در ضمن نبايد به اطراف بچرخيدتا اينكه ستون مهره ها در يك راستا باقي بماند . موقعيكه به بالاي سر بيمار مي رسيد از كشيدن بيش ازحد پشتتان خود داري كنيد .

موقعيكه بيماري كه روي زمين است را مي كشيد ،‌بايد زانو بزنيد تا فاصله تان با بيمار كمتر شود

. براي اينكه فاصله تان به اندازه فاصله توصيه شده باشد ،‌به جلو بياييد و بيماررا طوري بگيريد كه آرنج هايتان درست مجاور قسمت قدامي تنه شما قرار گيرد. موقعيكه بيماري را كه در ارتفاعي متفاوت با شما قرار دارد مي كشيد ،‌زانوهايتان را خم كنيد تا اينكه مفصل هيپ شما كمي پائين تر از سطحي كه بيمار قرار دارد ،‌قرار بگيرد . در طول عمل كشيدن بايد بازوهايتان بيشتر از 35 تا 45 سانتي متر جلوتر از تنه شما نباشد . دوباره پاهايتان را (يا زانوها اگر زانو زده ايد ) طوري قرار دهيد كه نيروي كشش به طور مساوي بين دو بازو متوازن شود و خط كشيدن در مركز آنها قرار گيرد. بيمار را با خم كردن آرام بازوهايتان بكشيد . وقيتي دستهايتان به قسمت قدامي تنه تان رسيد دست نگهداريد و به اندازه 35 تا 45 سانتي متر به طرف عقب برويد . موقعيكه در پوزيشن صحيح قرار گرفتيد ، ‌مراحل را تكرار كنيد . از موقعيتهايي كه نيروي طاقت فرسايي را به مدت بيشتراز يك دقيقه بربدن شما وارد مي كنند پرهيز كنيد تا آسيبي به شما نرسد .

اگر بايد بيمار را در عرض يك تخت بكشيد روي تخت زانو بزنيد تا به كمتر از فاصله توصيه شده برسيد . سپس مراحل توضيح داده شده را دنبال كنيد تا زماني كه بيمار به 35 تا 45 سانتي متري لبه تخت برسد سپس ميتوانيد عمل كشيدن را در حالي كه كنار تخت ايستاده ايد كامل كنيد . بجاي اينكه بيمار را بوسيلة لباسهايش بكشيد از ملحفه يا پتوي زير بيمار براي اين منظور استفاده كنيد .

اگر بيمار روي بك بورد نيست ،‌ بيمار را از تخت تاشو به يك تخت در بخش اورژانس يا يكي از اتاقهاي بيمارستان با روش كشيدن منتقل كنيد . برانكار را در سطح تخت نگاه داريد و محكم آن را در پهلوي تخت قرار دهيد سپس‌ شما و تكنسين ديگر بايد روي تخت بيمارستان زانو بزنيد و‌ در حالتي كه قبلا توضيح داد شده بيمار را آنقدر بكشيد تا اينكه به درستي در مركز تخت قرار گيرد . اگر مي خواهيد بيمار را روي تخت باريك معاينه منتقل كنيد ، ‌بجاي اينكه روي تخت زانو بزنيد بهتر است بيمار را در حاليكه در طرف مقابل تخت باريك معاينه ايستاده ايد ،‌ از روي برانكار چرخدار ، روي تخت معاينه بكشيد .

گاهي شما و تكنسين پاية‌ ديگر مجبور مي شويد بيمار را در حالي كه تنها يكنفراز شما در هر پهلويش قرار گرفته بكشيد . شما مجبور خواهيد شد كه تكنيك معمول كشيدن را تغيير دهيد تا نيروي زياد به قسمت تحتاني ستون مهره هاي شما وارد نشود . بايد درست مجاور شانه بيمار زانو بزنيد طوري كه رويتان به سمت كشاله رانش باشد . زير بغل را بگيريد و بازوي ديگر خود را در مجاورت تنه بيمار به جلو ببريد تا كمر بند بيمار را بگيريد . سپس با بالا بردن آرنج ها و خم كردن بازوهايتان ، ‌ميتوانيد بيمار را باخط نيرويي كه حداقل زاويه را دارد بكشيد

براي برگرداندن بيمار روي يكي از پهلوهايش از وضعيت خوابیده به پشت بايد فاصله اوليه شما از پهلوي بيماركمتر از 45 سانتي متر باشد

براي كاهش اين فاصله تا جايي كه ميتوانيدنزديك به پهلوي بيمار زانو بزنيد طوري كه تنها مقدار كافي جا باشد تا زانوهايتان مانع غلتيدن بيمار نشود .‌ موقعيكه به جلو خم مي شويد ،‌پشتتان را راست نگه داريد و تنها از قسمت مفاصل ران خم شويد . بايد از ماهيچه هاي شانه خود براي كمك به برگرداندن بيمار استفاده كنيد . براي به حداقل رساندن زمانيكه براي اين كار صرف ميكنيد و تحمل وزن بيمار ، ‌او را برگردانيد و تا زمانيكه روي يكي از پهلوهايش قرار نگرفته ،‌ حركت دادن بيمار را متوقف نكنيد .

براي حركت دادن برانكار چرخدار آمبولانس ،‌ مطمئن شويد كه برانكار بالا آمده است. تكنسيني كه انتهاي برانكار را گرفته بايد برانكار را بكشد براي اين كار برانكار را از انتهاي آن بكشيد . بايد بازوهايتان نزديك بدنتان قرار گرفته باشد و دقت كنيد كه از خم شدن زياد به پشت يا كشيدن بيش از حد پشتتان اجتناب كنيد . پشت شما بايد قفل شده ،‌ مستقيم و بدون چرخش باشد . در حين راه رفتن و كشيدن برانكار ،‌كمي به جلو از قسمت مفاصل ران خم شويد . همانطور كه راه مي رويد ، ‌پاهايتان درحاليكه قسمت پايين آنها روي زمين است به عقب كشيده مي شوند ، لگن شما به جلو حركت مي كند و اين حركتِ لگن از طريق تنه شما كه حالت مستقيم دارد و بازوهايي كه محكم نگه داشته شده است به برانكار منتقل مي شود .

تكنسين پاية‌ دوم بايد سر برانكار را هدايت كند و در وضعيتي كه بازوهايش مجاور تنه اش مي باشد ،‌‌ آرنج خود را تا حدي خم كند كه فاصله دست هايش تا برانكار 40-30 سانتي متر باشد و در اين وضعيت در هل دادن برانكار به تكنسين اول كمك كند . براي ممانعت از آسيب به آرنج ها هرگز نبايد شيئي را در وضعيتي كه آرنج شما كاملاً‌ باز است و بازوي شما در يك خط مستقيم با ساعد قررا گرفته هل دهيد . بلكه بايد آرنج شما كمي خم شده باشد و در مقابل خم شدن بيشتر مقاومت كند . در اين صورت ،‌ اگر چرخها يا انتهاي برانكار به مانعي برخورد كند كه باعث توقف ناگهاني يا كم شدن سرعت آن شود‌ ، عضلات قدرتمند بازوي شما نيروي اضافي وارد شده به آرنج شما را جذب مي كنند .

بايد مطمئن باشيدكه نيروي لازم براي هل دادن جسم از ناحيه اي از بدنتان كه بين كمر و شانه قرار دارد ، وارد مي شود اگر وزني كه هل مي دهيد پايينتر از كمرتان است بايد در حالت زانو زده هل دهيد . دقت كنيد كه وزني را از بالاي سر نكشيد يا هل ندهيد .

برانكار چرخدار آمبولانس بايد بالا بيايد . بايد برانكار را از انتهاي آن بابازوهايي كه نزديك به بدنتان قرار دارد و بدون كشيدن زياد پشتتان ، بكشيد . تكنسين دوم بايد ابتداي برانكار را هدايت كند و به شما با هل دادن بوسيله بازوهايش كه به حالتي قرار دارد كه آرنج هايش خم هستند و دستها از جلوي تنه 30 تا 35 سانتيمتر فاصله دارند ، كمك كند . 

ملاحظات كلي

حركت دادن بيمار بايد به طور نسبي بدون عجله ، برنامه ريزي شده و منظم انجام شود . اين روش هم شما و هم بيمار را از آسيب بيشتر حفظ خواهد كرد و خطر بدتر شدن شرايط بيمار را در هنگام حركت دادنش كاهش خواهد داد .

گاهي اوقات در بعضي ماموريت ها مجبوريد كه بيمار را به سوي برانكار ، بلند كرده و حمل كنيد يا برانكار و بيمار را به طرف آمبولانس ببريدو برانكار را در اتاقك بيمار در پشت آمبولانس قرار دهيد .

شما اغلب بايد چندين مرحله اضافي را انجام دهيد براي اينكه بيماري را روي بك بورد قرار دهيد و يا او را به پايين راه پله ها حمل كنيد . همچنين بايد توقفي در بالاي راه پله ها داشته باشيد تا همه بتوانند دوباره براي حمل بيمار به پايين پله ها تغيير موضع بدهند .

تغيير موضع معمولا احتياج به گذاشتن بك بورد به روي زمين و بلند كردن دوباره آن بعد از اينكه همه تكنسين ها در مكانهاي صحيح خود قرار گرفتند دارد . اگر در حال حمل بيماري با صندلي پله هستيد ،‌ مرحله ديگري بعد از اينكه از پله ها پايين آمديد و به برانكار رسيديد را بايد انجام دهيد . در اين هنگام بايد به بيمار كمك كنيد كه از روي صندلي پله به روي برانكار برود .

بايد قبلا بدقت برنامه ريزي كنيد و روشهايي را كه احتياج به حداقل نيرو براي بلند كردن و حمل كردن دارد انتخاب كنيد . هميشه بايد روشي را انتخاب كنيد كه امكان آسيب به شما و تكنسين هاي ديگر را به حداقل برساند .

حركتهاي لازم در مواقع اورژانسي

هنگامي كه خطر آسيب شديد مرگ بالقوه در صحنه وجود دارد بايد قبل از انجام ارزيابي اوليه و مراقبتهاي لازم ،‌ با حركات اورژانسي ،‌ بيمار را از صحنه حادثه خارج كرده و به مكان امني منتقل كنيد . وجود آتش ،‌ مواد منفجره ،‌يا مواد خطرناك و ناتواني شما براي حمايت از بيمار از ديگر خطرها و يا دستيابي به مصدوماني كه در وسيله نقليه گير افتاده اند و احتياج به مراقبت هاي حياتي دارند ، همه شرايطي هستند كه در آن بايد از يك حركت اورژانسي استفاده كنيد .

تنها زمان ديگري كه بايد از حركت اورژانسي استفاده كنيد زماني است كه نمي توانيد به درستي بيمار را ارزيابي كنيد يا نمي توانيد مراقبتهاي ويژه اورژانسي و حياتي را بعلت مكان يا موقعيت نامناسب بيمار ارائه دهيد .

اگر شما د رصحنه تنها هستيد و با خطري مواجهيد لازم است كه از يك حركت اورژانسي استفاده كنيد و بدون توجه به آسيب هاي بيمار ،‌ او را بر روي زمين در راستاي محور طولي بدن بكشيد . اين كمك ميكند كه ستون مهره ها حتي الامكان در راستاي مستقيم حفظ شود .

موقعيكه يك «حركت اورژانسي » را اجرا ميكنيد ، يكي ازوخيم تر شدن آسيب ستون مهره هاست . اگر ستون مهره هاي بيمار را با استفاده از تجهيزات بي حركت سازي ، به اندازه كافي ، بي حركت ساخته ايد ،‌ غير ممكن است كه بتوانيد او راسريعاً از داخل وسيله نقليه خارج كنيد . با اين حال ،‌ اگر دستورالعمل هاي ويژه را در طول حركت دنبال كنيد ، معمولا ميتوانيد بيمار را از شرايط تهديد كننده حيات بدون وارد كردن آسيب بيشتر نجات دهيد .

مي توانيد بيمار را بر روي پشتش در امتداد زمين با استفاده از روشهاي زير حركت دهيد :

- لباس بيمار را از ناحيه يقه و شانه بكشيد

- بيمار را داخل يك پتو ،‌كت ،‌ يا چيز ديگري بگذاريد تا بتوانيد آنرا بكشيد .

- بازوهاي بيمار را بچرخانيد طوري كه بر روي زمين قبل از سرش كشيده شود ،‌مچ هايش را بگيريد و با بازوهايي كه بالاتر از زمين است بيمار را بكشيد

- بازوهايتان را زير شانه هاي بيمار قرار دهيد و از طريق زير بغل هاي بيمار در حالي كه ساعدهاي بيماررا گرفته ايد ،‌ او را به عقب بكشيد

اگر تنها هستيد و بايد بيماري كه بيهوش است را از يك ماشين بيرون آوريد بايد اول پاهاي بيمار را حركت دهيد طوريكه از پدالها جدا شوند و در مقابل صندلي قرار گيرند . سپس بيمار را بچرخانيد طوري كه پشتش به سمت در باز ماشين قرار بگيرد . سپس ، بازوهايتان را از ميان زير بغل ها عبور دهيد و سر بيمار را به بدنتان تكيه دهيد

در حاليكه وزن بيمار را تحمل ميكنيد بيمار را از صندلي به بيرون بكشيد . اگر رانها و پاها براحتي از ماشين خارج مي شوند ميتوانيد به سرعت بيمار را به يك مكان امن با ادامة اين روش بكشيد

. اگر پاها و زانوها براحتي از ماشين جدا نشوند مي توانيد به آرامي بيمار را پايين بياوريد تا زماني كه روي پشتش كنار ماشين دراز بكشد و سپس ،‌پاها را از وسيله نقليه جدا كنيد . و همانطور كه قبلا توضيح داده شد ، او را از محور طولي بكشيد و به فاصله امني از وسيله نقليه ببريد .

تنها زماني از تكنيكهاي يك نفره بايد براي حركت دادن بيمار استفاده كنيد كه تنها هستيد و خطر بالقوه تهديد كننده حيات وجود دارد و يا بخاطر ماهيت فشاري آسيب ، ‌همكارتان مصدوم دومي را همزمان حركت ميدهد .

حركت هاي لازم در مواقع فوري[1]:

حركت فوري ممكن است براي حركت دادن بيمار دچار تغيير سطح هوشياري ، تهويه نا كافي يا شوك ( كاهش خونرساني بافتي ) لازم شود . شرايط آب و هوايي بسيار نا مساعد هم ممكن است باعث نياز به حركت فوري شود . در بعضي موارد بيماران بايد به طور اضطراري از مكان يا موقعيتي كه در آن قرار دارند حركت داده شوند . هنگامي كه بيماري در يك اتومبيل يا كاميون بايد فوراً‌ حركت داده شود ،‌ بايداز تكنيك رها سازي سريع استفاده كنيد .

تكنيك رها سازي سريع

يك بورد بلند ، كوتاه و ابزار جليقه مانند ، وسايل بي حركت سازي گفته مي شود . معمولاً شما از يك نوع جليقه نجات يا بك بورد كوتاه براي بيحركت سازي بيماري كه نشسته و مشكوك به آسيب ستون مهره ها ست قبل از خارج كردن او از اتومبيل استفاده مي كنيد . با اين حال ، استفاده از هر كدام از اين ابزارها معمولا 6 تا 8 دقيقه و گاهي اوقات بيشتر زمان نياز دارد . در عوض ، با استفاده از « تكنيك رها سازي سريع » ، بيمار مي تواند در عرض يك دقيقه يا كمتر از حالت نشسته در اتومبيل به حالت دراز كشيده به پشت رو به بالا روي يك بك بورد حركت داده شود .

(جدول 2-6 ) شرايطي را توضيح مي دهد كه مي توانيد از تكنيك رهاسازي سريع استفاده كنيد .

در چنين مواردي ، تاخيري كه در بكار گيري جليقه نجات يا بك بورد كوتاه رخ ميدهد غير مجاز است . اگرچه ، حمايت و بي حركت سازي دستي كه در هنگام رهاسازي سريع استفاده مي كنيد مي تواند با خطر بيشتري براي ستون مهره ها همراه باشد . بنابراين اگر اضطراري وجود ندارد نبايد از تكنيك رهاسازي سريع استفاده كنيد .

تكنيك رهاسازي سريع احتياج به يك تيم سه نفره از تكنسين ها دارد كه داراي دانش كافي هستند و دوره مربوطه را ديده اند . شما بايد مراحل زير را موقعيكه از تكنيك رهاسازي سريع استفاده مي كنيد انجام دهيد .